مرتفع ترین شهر دنیا کجاست؟
به گزارش وبلاگ تپلینک، لا رینکونادا، مرتفع ترین شهر دنیا، زندگی در ارتفاعات را به چالش می کشد و داستانی از زیبایی های طبیعی و سختی های روزمره را روایت می نماید.

در سراسر دنیا، بیش از 80 میلیون نفر در ارتفاعاتی بالاتر از 2,500 متر (8202 فوت) از سطح دریا زندگی می نمایند. بیشتر این افراد در منطقه ها کوهستانی آمریکای جنوبی، آسیای مرکزی و شرق آفریقا سکونت دارند.
بلندترین سکونتگاه های دائمی
از جمله بلندترین سکونتگاه های دائمی می توان به ونچوان در استان چینگ های چین اشاره نمود که در ارتفاع 4,870 متری (15,980 فوت) از سطح دریا قرار گرفته است و بعلاوه روستای کُرزوک را در هند با ارتفاع حدود 4,572 متر (15,000 فوت) نام برد؛ اما بالاترین سکونتگاه دائمی دنیا در رشته کوه های آند پرو قرار گرفته است؛ جایی به نام لا رینکونادا که به بهشت شیطان مشهور است. در این شهر حدود 50,000 نفر در ارتفاعی بین 5,000 تا 5,300 متر (16,404 تا 17,388 فوت) از سطح دریا زندگی می نمایند.
چالش های زندگی در ارتفاع بالا
زندگی در لا رینکونادا با مسائل زیادی همراه است. در این شهر نه آب لوله کشی وجود دارد و نه سیستم فاضلاب و دفع زباله. مواد غذایی از منطقه ها پایین تر به اینجا آورده می گردد و برق نیز تنها از اوایل دهه 2,000 وارد شهر شده است. این منطقه به خاطر معادن طلا معروفیت دارد و زندگی در آن به دلیل فشار کم اکسیژن که تقریبا نصف فشار اکسیژن در سطح دریا است، بسیار سخت خواهد بود.
بیماری ارتفاع: دلیل و علائم
اگر فردی که در ارتفاعات پایین زندگی می نماید، به چنین ارتفاعات بالایی سفر کند، به سرعت متوجه افزایش تعداد نفس ها و ضربان قلب خود خواهد شد. دلیل این امر، کاهش سطح اکسیژن در هوا است؛ بنابراین قلب و ریه ها برای تامین اکسیژن بدن باید بیشتر کار نمایند. پروفسور سینتیا بیل، انسان شناس دانشگاه کیس وسترن رزرو در اوهایو می گوید:
در ارتفاع حدود 4,500 متری، اندازه اکسیژن در هر نفس حدود 60 درصد اندازه آن در سطح دریا است که برای بدن یک فشار بزرگ به شمار میرود.
در ابتدا، اندازه هموگلوبین (پروتئینی که اکسیژن را در سلول های خونی حمل می نماید) کاهش می یابد و بدن برای جبران کمبود اکسیژن، آغاز به فراوری بیشتر سلول های قرمز می نماید. در بعضی افراد، این تغییرات منجر به بروز بیماری ارتفاع می گردد که با علائمی مانند سردرد، خستگی، تهوع و کاهش اشتها همراه است.
بیماری ارتفاع و تاثیر آن بر سفر به منطقه ها مرتفع
سفر به ارتفاعات بالا می تواند تجربه ای شگفت انگیز و پرهیجان باشد؛ اما بیماری ارتفاع چالش هایی را به همراه دارد. این بیماری که به دلیل کاهش اکسیژن در ارتفاعات بالا به وجود می آید، می تواند تاثیرات قابل توجهی بر مسافران بگذارد.
نشانه ها و علائم بیماری ارتفاع شامل سردرد، تهوع، خستگی و اختلال در خواب است. در این شرایط، بدن با کاهش فشار اکسیژن روبرو می گردد و ممکن است توانایی فرد در انجام فعالیت های روزمره تحت تاثیر قرار گیرد.
برای جلوگیری از بیماری ارتفاع، مسافران باید به تدریج به ارتفاعات بالا صعود نمایند و به بدن خود زمان کافی برای سازگاری بدهند. بعلاوه، آگاهی از نشانه ها و علائم این بیماری و اقدامات اولیه مانند نوشیدن آب کافی و استراحت می تواند به کنترل شرایط یاری کند. در نهایت، آشنایی با بیماری ارتفاع و راه های پیشگیری از آن به مسافران این امکان را می دهد که از سفرهای خود در منطقه ها مرتفع نهایت لذت را ببرند و از زیبایی های طبیعی این منطقه ها بهره مند شوند.
نحوه سازگاری با ارتفاعات
برای کسانی که قصد سفر به ارتفاعات بالا را دارند، توصیه می گردد که به بدن خود فرصت کافی برای سازگاری بدهند. این کار می تواند شامل:
- صعود آهسته: افزایش تدریجی ارتفاع به بدن اجازه می دهد تا به کمبود اکسیژن عادت کند.
- نوشیدن آب کافی: هیدراته ماندن به کاهش خطر بروز بیماری ارتفاع یاری می نماید.
- اجتناب از فعالیت های شدید: در روزهای اول سفر، فعالیت های سنگین باید محدود گردد.
در صورتی که علائم بیماری ارتفاع بروز کرد، باید فوراً اقدامات لازم انجام گردد و در صورت شدت، به ارتفاعات پایین تر بازگشت.
روش های درمان بیماری ارتفاع
اگرچه برترین راه برای درمان بیماری ارتفاع پایین آمدن به ارتفاعات پایین تر است، در بعضی مواقع این گزینه ممکن نیست. برای افرادی که به طور مداوم در ارتفاعات بالا زندگی می نمایند، روش های درمانی دیگری نیز وجود دارد. از جمله:
- فصد خون: برای کاهش تعداد سلول های قرمز خون.
- داروی استازولامید: که فراوری سلول های قرمز را کاهش می دهد و ممکن است به بیماران مبتلا به بیماری ارتفاع یاری کند.
زندگی در ارتفاعات بالا چالش های خاص خود را دارد، اما با آگاهی و تدابیر مناسب می توان به این چالش ها فائق آمد. افرادی که به این منطقه ها سفر می نمایند یا در آنجا زندگی می نمایند، باید به تغییرات جسمی و نیازهای خاص این محیط ها توجه نمایند تا بتوانند به خوبی از تجربه های خود لذت ببرند. اگر در شهرهای مرتفع ایران زندگی می کنید، نظر و تجربه های خود را با وبلاگ تپلینک به اشتراک بگذارید.
منبع: کجارو / msn.com